Carnaval, de vooravond van de veertigdaagse vasten, die in de rooms-katholieke landen en streken
(Italie [Verona & Viareggio], Frankrijk [Aix-en-Provence, Nice], de Rijnstreek [Basel, Rosenmontag te Keulen],
Belgie [Aalst, Binche, Eupen], in Nederland {in Brabant en Limburg} [Bergen op Zoom, 's-Hertogenbosch, Maastricht,
voorts in Latijs-Amerika, waar vooral Rio de Janeiro op het gebied van de carnavalviering reputatie verworven heeft)
feestelijk wordt gevierd, o.a. met de intocht van prins Carnaval.
Het feest is van Italiaanse oorsprong en waarschijnlijk een vermenging van
een Romeinse lente- en een Germaans offerfeest.
Een van de meest authentieke elementen is het dragen van maskers en vermommingen,
vaak gebonden aan een streng traditioneel ritueel, als in Binche (België).
De kerkelijke en wereldlijke overheid traden streng op tegen de uitspattingen die het feest meermalen deden ontaarden.
De Reformatie keurde het af. Sinds de 2e Wereldoorlog treedt een herleving van de carnavalviering op,
die gepaard gaat met een groeiende commercialisering, en is de organisatie in handen van carnavalverenigingen gekomen.
Naar Duits voorbeeld worden in de meeste Nederlandse en Belgische carnavalsplaatsen prinsenverkiezingen georganiseerd
en treedt een Raad van Elf (Carnavalsbestuur) op.
Onder Rijnlandse invloed beginnen de voorbereidende activiteiten op 11 november om elf uur en elf minuten.
Overigens heeft een aantal carnavalsvieringen niet langer op de vooravond van de vasten plaats.
De Oorsprong van het woord is onzeker. Men heeft het van Latijnse "carne vale" (=vlees, vaarwel)
of van het Italiaanse "carne levare" (=opruimen van het vlees) willen afleiden;
ook heeft men gemeend dat het zou samenhangen met de carrus vanalis (=scheepskar),
het wagenschip dat in de lente in de Rijnstreek werd rondgetrokken.
Deze laatse afleiding is evenals eerstgenoemde stelling onjuist, die van carne lavare (in 965 voor het eerst in Italië vermeld)
is de meest waarschijnlijke.
bron: encarta(R) 99 Encyclopedie
